“จะเล่น กับไฟหรือไง คิทเท่น?”

                ปากของเขาเฉียดอยู่ที่แก้มของฉัน ริมฝีปากของเขาเย็นยามต้องโดนผิวของฉัน หัวของฉันหมุนคว้าง รู้สึกโคลงเคลง แล้วลิ้นของฉันก็แลบออกมาปาดไปที่ต้นคอของเขา

                เขาขนลุกสั่นสะท้านไปทั่วสรรพางค์กาย โบนส์ดันกายของเขามาชิดกายฉันมากเสียจนร่างของเขาบดเบียดเข้ากับร่างของฉัน แล้วกำผมของฉันไว้เต็มมือ พลางกระตุกให้ใบหน้าของฉันแหงนขึ้นกระทั่งตาของเราสบกันแน่วนิ่ง สิ่งที่เริ่มต้นเหมือนกับเกม บัดนี้คือการเชิญชวนท้าทายไม่ต่างกับการข่มขู่ตรง ๆ

ทั้งหมด นี้น่าจะทำให้ฉันตื่นกลัว หากคล้ายกับว่าสมองของฉันไร้ความสามารถที่จะประมวลความคิดด้านที่มีเหตุผล

เขาเป็น แวมไพร์ นักฆ่า และเกือบจะฆ่าฉัน...ทว่าไม่มีอะไรสำคัญมากไปกว่ารสสัมผัสของเขา

ฉันเลีย ริมฝีปากตัวเอง และไม่ผละร่างออกห่าง

มันคือคำ เชื้อเชิญที่เขาต้องการเท่านั้น

       ถ้าคุณวิ่งหนีไปจากผม ผมจะไล่ตามคุณ และผมจะหาคุณจนพบ...