01/2555

กลิ่นหอมของกุหลาบสดอวลอบไปทั่วทั้งเรือนกระจก  เป็นกรุ่นหอมหวาน
กว่ากุหลาบใดที่ภวารีเคยได้กลิ่นมา ก้านดอกที่หนาและแข็งแรงของกุหลาบ
ที่มานนท์ชี้ให้หญิงสาวดูนั้นหยัดตระหง่านแลดูงามสง่าสมกับเป็นราชินีแห่ง
กุหลาบทั้งมวลในเรือนกระจกแห่งนี้ กลีบดอกที่กำลังจะแย้มบานของกุหลาบ
ดอกโต   มีสีน้ำเงินเข้มจนเกือบดำ  มองดูไปคล้ายกับท้องฟ้ายามราตรี

“สวยเหลือเกินนนท์” สีหน้าของภวารียังไม่คลายความตื่นเต้น
“หอมด้วย...กลิ่นหอมแรงจริงๆ...” 

มานนท์ท่องฉันท์บทหนึ่งจากมัทนะพาธา ดูเหมือนพระราชนิพนธ์ใน
ตอนนี้จะบรรยายความงดงามของดอกกุหลาบตรงหน้าให้เห็นเป็นภาพ
ได้อย่างชัดเจน

“...กลิ่นหอมก็ระรวย รสะลมรำเพยมา
ถึงไหนฤก็น่า จะระรื่นพิรมหวล...”

กุหลาบรัตติกาล...
กุหลาบที่จะเปลี่ยนชีวิตของทุกคนที่เกี่ยวข้อง...ตลอดไป...