หลังปก : ...ไฟใดเล่าดับยากเท่าไฟรัก เพลิงใดเล่าแผดเผาได้เท่าเพลิงเสน่หา...

เพียงได้เห็นโฉมงามในรูปสลัก
ความรู้สึกหวามหวานจึงก่อเกิดขึ้นกลางหทัย 'ฟาโรห์ราฮาร์ซีซิส' ผู้ ยิ่งใหญ่
เสน่หารุ่มร้อนดั่งไฟผลาญ ลำธารสักร้อยสายยังมิอาจดับได้
แต่จะทำเช่นไร เมื่อนางในดวงใจคือธิดาศัตรู

"ฝ่าบาท!" เสียงหวานตวาดยับยั้งไว้ก่อนที่พระวรกายสูงใหญ่จะเคลื่อนเข้ามาใกล้กว่าเดิม ปรางทั้งสองข้างร้อนวาบจนสายน้ำมิอาจบรรเทา
"ขึ้นมา..."
"ไม่!"
"ขึ้นมา...หรือจะให้ข้าลงไปในน้ำด้วย"
"หม่อมฉันจะขึ้นก็ต่อเมื่อฝ่าบาทเสด็จออกไป"
"สัญญาว่าจะมองแต่เพียงหน้าเจ้าเท่านั้น จะไม่ชำเลืองแลอย่างอื่นให้เจ้าต้องหวั่นไหว"
"หม่อมฉันมิได้หวั่นไหว! แต่หากจะทรงพระเมตตา หม่อมฉันขอประทานเพียงผ้าผืนนั้นก็เกินพอ"
"เชลยมีสิทธิ์ออกคำสั่งด้วยหรือ...หากไม่ขึ้นมาข้าจะลงไปจูบเจ้าในน้ำ ลองดูสิว่าสายน้ำจะดับไฟเสน่หานี้ได้หรือไม่"