ไม่รู้เพราะเคราะห์ซ้ำกรรมซัด หรือสวรรค์ลิขิต 'เธอ' จึงต้องตกเป็นเหยื่อเสน่หาโดยไม่เจตนาของ 'เขา' ถูกลากเข้าสู่วังวนแห่งการแก้แค้น หลบหนี ไล่ล่า ระหกระเหินกลางป่า ทว่า...บนเส้นทางที่โรยด้วยแรงเกลียดชัง กลับก่อเกิดความรักขึ้นในหัวใจผูกพันของเขาและเธอ

"งู!" ปานรัศมีกรีดร้องก้องป่า
"รู้แล้ว มันไปแล้วน่า"
"แต่เมื่อกี้มันเลื้อยอยู่บนตัวฉันนะ"
"รู้...ก็มันเป็นงู จะให้มันวิ่งหรือไง"
"แต่นายกอดฉัน จูบฉัน แล้วปล่อยให้งูเลื้อยอยู่บนตัวฉันนะ"
ชายหนุ่มหลุดยิ้มระอา ทำไมเหยื่อสาวเจ้าความคิดจัง งูตัวดีก็จากไปแล้ว ทำไมไม่นอนต่อ เอะอะโวยวายเรียกมันกลับมาหรือไง เขาจาบจ้วงเหมือนฉวยโอกาส แต่เขาจำเป็น ขืนปล่อยให้เธอร้องและลุกหนี งูคงฉก
"ก็หุ่นเธอมันน่าฟัด ได้หรือเปล่าล่ะ ดีเท่าไหร่แล้วที่ฉันคิดทำแค่นั้น ลองไปเจอโจรอื่น ป่านนี้เสื้อผ้าเธอก็ไม่เหลือติดตัว"