01/2554

สัมพันธ์ชั่วข้ามคืนที่เกิดขึ้นจากอารมณ์ชั่ววูบทั้งของหล่อนและเขา
แทนที่จะทำให้ 'มาภารัศมี' เรียกร้องความรับผิดชอบ
หล่อนกลับหนีไปให้ไกลสุดหล้า ทิ้งทุกอย่างที่ผิดพลาดเอาไว้เบื้องหลัง
'ภูพันธิตร์' เคยคิดจะปล่อยให้หล่อนจากเขาไปอย่างที่ใจหล่อนต้องการ
แต่ทว่า... เมื่อพบหน้าหล่อนอีกครั้ง เขาก็ตัดสินใจทันทีว่าไม่มีทางปล่อยหล่อนไป

“เราต้องแต่งงานกัน” ชายหนุ่มยังยืนยันคำเดิม
“จะแต่งทำไม”
“แล้วจะปล่อยให้เรื่องมันผ่านเลยไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรือยังไง
อย่ามาทำเป็นฟรีเซ็กซ์กับผมหน่อยเลย หรือไม่รู้ว่าตัวเองเพิ่งจะเคย...”
“ฉันรู้... แล้วยังไงล่ะ เพราะอย่างนั้นคุณถึงต้องจำใจรับผิดชอบอย่างงั้นสิ!”
มาภารัศมีแผดเสียงขัดขึ้น
ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเขาต้องหงุดหงิดที่หญิงสาวปฏิเสธความรับผิดชอบ
ทั้งที่ความจริงมันก็น่าจะดีสำหรับเขา
ชายโสดผู้ไม่เคยคิดผูกพันตัวเองไว้กับผู้หญิงหน้าไหนทั้งสิ้น!

แม้ทุกอย่างจะเกิดจากความผิดพลาด
เขาจะไม่ถือโอกาสเหยียบย่ำเธอเหมือนผู้ชายไร้ความรับผิดชอบ
การอ้อนให้เธอรัก อ้อนให้เธอใจอ่อน อ้อนให้เธอวางดวงใจไว้ที่เขาจึงเริ่มต้น
งานนี้ยากเป็นสองเท่า เพราะนอกจากจะต้องอ้อนให้หล่อนรักแล้ว
เขายังต้องเอาชนะใจแม่ยายจอมหยิ่งอีกคนหนึ่งด้วย!

..................................

"หวานฉํ่าไปกับการออดอ้อนของพระเอกรูปหล่อจนอายม้วน
แก้มแดงร้อนผ่าวๆ อ่านจบ ปิดหนังสือ
ไปหาผู้ชายแบบอีตาคนนี้สักคนกันเถอะ"
รองสนิท ณ สงขลา บรรณาธิการ