กล่าวกันว่า รักครั้งแรก…เป็นรักที่ติดตรึงตรามิรู้ลืม แม้จะมีรักใหม่เข้ามา แต่รักครั้งแรกก็มิอาจลืมเลือนไปจากใจได้ ดั่งใจสองดวงของ “ปอแก้ว-ยุวราช” ที่ผูกพันยึดมั่นเป็นนิรันดร์ คำเล่าขานแต่โบราณมา หนุ่มสาวคู่ใดที่พบรัก ณ หุบผาวิราชิน ในเพ็ญเต็มดวงแห่งการร่ายรำของเกสรพิษวิราชิน รักนั้นจะต้องมีอันพลัดพรากแยกจากกัน มิอาจสุขสมหวังได้ และจะเป็นเช่นนั้นสุดที่จะแก้ไขหรือหลีกเลี่ยงได้ ปอแก้ว…ยุวราชพร้อมแล้วที่จะรับอาถรรพณ์แห่งเพ็ญวิราชินด้วยความเต็มใจ ขอเพียงกาลนี้ มีสองเราอยู่เคียงข้าง กาลข้างหน้าจะเป็นอย่างไร ก็สุดแต่เวรแต่กรรมจะบันดาลให้เป็นไป “ปอแก้ว…ดวงใจของยุวราช นางเป็นทุกสิ่งทุกอย่าง เป็นชีวิต เป็นวิญญาณ ของยุวราช นางสามารถลบเลือนความเจ็บร้าวในชีวิตให้สญสิ้นไป ในชีวิตนี้ เราจะรักและจะมีแต่นางเพียงผู้เดียว” “ยุวราช…ความรักของปอแก้วที่มีในชีวิต เป็นของยุวราชสิ้น และถ้าต้องเป็นอื่น ปอแก้วก็คงให้รักเฉพาะยุวราชเพียงผู้เดียวเท่านั้น เว้นเสียแต่ว่า ท่านจะกล่าวยกเรา มอบเรา ให้แก่บุรุษอื่นด้วยปากของท่านเอง” อนิจจา…วาจาแห่งนางปรากฏเป็นจริงแล้ว! ในความฝันอันสวยงาม…จะมีเพียงปอแก้วและยุวราช กับความรักที่แสนหวานชั่วนิรันดร์ หากในความเป็นจริง…จะมีแต่องค์หญิงปรวันฉันทชนก และองค์กีรติยุตวัทมน คู่ศึกสงครามที่มิอาจหลีกเลี่ยงได้เท่านั้น!

ดั่งดาวเดือน เป็นบทประพันธ์ที่ช่อลัดาบรรจงวาดความงดงามของความรัก ออกมาตามจินตนาการของหัวใจ ผ่านตัวอักษรถ่ายทอดออกมาได้อย่างลึกซึ้ง สำหรับผู้ที่มีความรัก และมีจิตใจละมุนละไม ผลงานชิ้นนี้ รับประกันได้ว่า จะไม่ทำความผิดหวังให้อย่างแน่นอน… ความรักเป็นสิ่งสวยงาม ถ้ารู้จักใช้รักนั้นไปในทางที่ถูกที่ควร หากตรงกันข้าม ความสูญเสียและหยาดน้ำตา ย่อมเกิดแก่ผู้นั้นเช่นกัน! ขอให้รักงดงามเกิดแด่ทุกผู้ทุกนาม