07/2554

“ได้โปรด...นอนกับฉัน” เสียงสั่นระริกดวงตาคลอด้วยน้ำตาเต็มหน่วยส่งเสียง
อ้อนวอนบุรุษเพศเจ้าของดวงตาสีน้ำเงินเข้มผู้เย็นชาไร้หัวใจอย่างคนสิ้นศักดิ์ศรี
“นอนกับเธองั้นหรือ?” รอยยิ้มเย็นกระตุกบนเรียวปากสีชา แววตานิ่งไร้อารมณ์
จับจ้องไปยังดวงหน้าหวานที่นั่งคุดคู้อ้อนวอนเบื้องหน้า เสื้อผ้าน้อยชิ้นเผยให้เห็น
หน้าอกล้นทะลักที่แทบปิดไม่มิด หากทว่าสายตาของเขามิได้จับจ้องไปยังรูปร่าง
ของหล่อนแม้แต่น้อย แววตาหวานของหล่อนต่างหากที่ทำให้เขานึกถึงใครบางคนขึ้นมา
ใครบางคนที่เขาไม่เคยลืม...ชั่วชีวิต!!!
แล้วเธอจะทำอย่างไรเมื่อเหตุการณ์ร้ายกำลังจะย้อนมาซ้ำรอยเดิมอีกครั้ง