กลิ่นหอมนวลลอยแทรกเข้ามาในสายลมร้ายของพายุร้าย ฟุ้งขจรไปทั่ว กลิ่นนั้นแรงจนเริ่มฉุน ก่อนกลีบดอกไม้สีแดง

สะพรั่งจะร่วงหล่นลงมาจากเบื้องบนดังฝนโปรยมาเป็นธารา ดอกไม้ และเพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่นานนักก็กลายเป็นทะเลสี

แดงฉานท่วมท้นขึ้นมาถึงหัวเข่า คราวนี้ไม่ว่าจะมองไปทางไหนหล่อนก็ไม่พบใครเลย ไม่ว่าจะเป็นบัวซอน ฟองคำ หรืออีเป็ง และ

คนอื่นๆ จะมีแต่เพียงตนเองเท่านั้นที่เดียวดายอยู่กลางทะเลกลีบดอกปาริชาต

       “ไม่!! ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่!!”
       ฝันร้ายหลอกหลอนมาแต่ยังเยาว์วัย ทำให้หญิงสาวต้องดั้นด้นมาถึงเมืองไทย ด้วยดวงจิตที่ตกอยู่ในมนตราปาริชาต แล้ววิถี

กรรมก็ปูถนนมุ่งตรงสู่หุบนางครวญให้กับหล่อน

       บอกให้รู้ว่ามีใครบางคนยังรอคอยวันที่จะชำระทุกสิ่งให้สิ้น แม้แต่ดวงใจของหล่อนก็ตาม!!