07/2554

“คุณต้องการอะไร”

“ตัวเธอคืนนึง แลกกับเงินหมื่น”  พิภูควักเงินออกมาจากกระเป๋าสตางค์
ธนบัตรสีเทาเป็นปึกถูกส่งมาตรงหน้าหญิงสาว

เพียะ!!!

ฝ่ามือเล็กประทะกับใบหน้าของชายหนุ่ม พิภูหันมามองด้วยสายตาโกรธเคือง
คืนละหมื่นก็ถือว่าแพงไปสำหรับเธอแล้ว แล้วเธอยังมาตบหน้าเขาอีก
หรือว่าอยากจะได้มากกว่านี้

“มันจะมากไปแล้วนะ หมื่นนึงสำหรับเธอมันก็มากแล้วนะ” รสิตาได้ยินอย่างนั้น
ความโกรธก็พุ่งสูงขึ้นมา เธอเงื้อมือหวังจะตบหน้าเขา แต่เขาก็เร็วกว่ารับมือเล็กๆ
นั้นไว้ได้ แล้วกระชากตัวรสิตาเข้ามาหา จนทำให้รสิตาชนกับแผงอกกว้าง

พิภูไม่รอช้า ประกบริมฝีปากได้รูปเข้ากับริมฝีปากเล็กนั้นทันที รสิตาตกใจ
รีบผลักร่างสูงออก แต่ร่างสูงนั้นก็ไม่ขยับ เธอทั้งทุบ ทั้งตี แต่ร่างสูงนั้นก็ไม่
สะเทือนกลับบดริมฝีปากแรงขึ้นกว่าเดิม รสิตาไม่กล้าลืมตามอง ได้แต่หลับตาปี๋
กัดฟันไว้แน่น เธอหายใจไม่ออก ไม่คิดเลยว่าการจะมาที่นี่เพื่อให้ตัวเองได้หาย
เครียดเรื่องหนี้สินที่บ้าน ทำให้เธอต้องมาเจอกับผู้ชายโรคจิตคนนี้ พิภูเลื่อนมือ
มากอดเอวบางเอาไว้แล้วลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังทำให้รสิตาสะดุ้งสุดตัว