05/2554

“ดูถูกก็ดีกว่าดูผิดไม่ใช่เหรอ ถ้าผมเดาไม่ผิด คุณก็คงจะเป็นลูกที่พวกเขาขอมาเลี้ยง คงดีใจไม่น้อยเลยสิที่ได้แต่งงานกับผม คงนึกสินะว่าตัวเองเป็นหนูตกถังข้าวสาร แต่ผมขอบอกเอาไว้ก่อนนะว่า คุณคิดผิด เพราะแมวอย่างผมจะไม่ยอมปล่อยหนูอย่างคุณให้สุขสบายแน่”
“คุณ อยากจะพูด อยากจะคิดอะไรก็เรื่องของคุณ แต่ฉันขอบอกคุณให้รู้เอาไว้เหมือนกันว่า ฉันไม่ได้รู้สึกดีใจเลยสักนิด ที่ต้องมาแต่งงานกับผู้ชายอย่างคุณ ขอทานข้างถนนยังดีเสียกว่าอีก”
ใบหน้าคมเปลี่ยนจากยิ้มเยาะมาเป็นบึ้งตึงทันที ก่อนที่ร่างสูงจะดึงร่างบางเข้ามาปะทะอกและพูดเน้นเสียงลอดไรฟันอย่างโกรธแค้นใส่ใบหน้าสวยหวานนั้น
“ปากกล้า นักนะ แล้วเราจะได้เห็นดีกัน ผมจะคอยดูสิว่าคุณจะทนได้ซักแค่ไหน คุณเตรียมตัวรับความทุกข์ทรมานได้เลย” พูดจบเขาก็ผลักร่างบางล้มลงไปกับพื้น แล้วยิ้มเยาะที่มุมปากก่อนจะเดินออกไป