12/2554

หลังจากบิดาของ ‘มัสยา’  เด็กสาววัยกุหลาบแรกผลิเสียชีวิตลง เธอก็ไม่เหลือใครอีกแล้ว
นอกจากผู้ปกครองหนุ่มมหาเศรษฐีที่แสนใจดีและอ่อนโยน นามว่า ‘คุณเคน’
เขารับอุปการะเธอไว้ตามคำสั่งเสียสุดท้ายของบิดาหญิงสาว
เปรียบดังเช่นเสาหลักเพียงหนึ่งเดียวที่เธอรัก  เคารพ  ไว้ใจ และเชื่อฟังคำสั่งทุกอย่าง
โดยที่เธอไม่รู้สักนิดว่าความจริงแล้ว คุณเคนผู้แสนใจดีคือซาตานร้ายในคราบเทพบุตร!
เขาคือ ‘มิโดคาวา  เคนอิจิ’ มาเฟียหน้าหยกคาสโนวาจอมทมิฬ ฆ่าคนเป็นผักปลา!
ผู้ที่เต็มไปด้วยเสน่ห์แห่งบุรุษเพศ และเปลี่ยนผู้หญิงขึ้นเตียงไม่ซ้ำหน้าเหมือนเปลี่ยนผ้าเช็ดเท้า!
เขาวางแผน... หลอกล่อ... ฉุดรั้ง... และโอ้โลมเด็กสาวในอุปการะให้ลงลึกสู่ห้วงเสน่หาสายสวาท
โดยไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่า มาเฟียหัวใจหินอย่างเขาจะต้องมาหลงเสน่ห์เด็กสาววัยละอ่อน
เพียงแค่ได้เห็นเรือนร่างอรชรอ้อนแอ้นเปลือยกายเล่นน้ำท่ามกลางธรรมชาติ
ความงดงามแห่งวัยสาวของเธอก็ฉุดจิตสำนึกด้านดีของเขาให้ดิ่งลงเหวอย่างที่ไม่เคยเป็น
ทั้งที่ไม่เคยมีความคิดจะกินเด็กในปกครองมาก่อน... แต่คราวนี้คงต้องยกเว้น!
ในเมื่อเด็กออกจะเย้ายวนชวนให้หลงใหลซะขนาดนี้... ใครล่ะจะทนได้
ร่างกายงดงามนั้นจึงถูกเขาตีตราไว้แล้วตั้งแต่แรกเห็น! เธอคือสมบัติของเขา! คือตุ๊กตาน้อยของเขา!
เขาจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาแตะต้องของของเขาเป็นอันขาด! ใครกล้าแตะ เขาจะยิงทิ้ง!
และจะมี็เพียงหัวใจของเธอเท่านั้นที่เขาหมายมั่นไว้แล้วว่า... ยังไงก็ต้องตกอยู่ในอุ้งมือมารของเขาตลอดไป

“น้องหยา” เคนอิจิจ้องมองใบหน้าแดงก่ำของหญิงสาว “โกรธคุณเคนหรือเปล่าครับ”
มัสยาเหลือบตาขึ้นมองใบหน้าคมเข้มของผู้ปกครองหนุ่ม ก่อนจะรีบก้มหน้าหลบด้วยหัวใจเต้นระรัว 
ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันอย่างพูดอะไรไม่ออก
น่าแปลกที่เธอไม่ได้รู้สึกโกรธเขาเลยสักนิด ตรงกันข้าม กลับชอบสัมผัสจากเขาด้วยซ้ำ
“ไม่ตอบ... แปลว่าโกรธ... คุณเคนขอโทษที่ทำอะไรตามใจไปแบบนั้น
เอาเป็นว่าคืนนี้คุณเคนออกไปนอนนอกห้องก็แล้วกันนะครับ”
เขาแกล้งบอกเสียงแผ่วเบาราวกับรู้สึกผิดในสิ่งที่ทำลงไป พลางขยับกายลุกขึ้นจากเตียงนอน
“ยะ...อย่าไป นะคะ...” มัสยารีบคว้าร่างกำยำไว้ในทันทีด้วยความไร้เดียงสา
“ไม่โกรธคุณเคนหรือครับ” เขาหันกลับมากอดร่างบางไว้
พลางใช้ฝ่ามือหนาลูบไปบนเส้นผมยาวสลวยอย่างอ่อนโยนทะนุถนอม
“ไม่... ค่ะ” เสียงหวานบอกแผ่วเบาพร้อมกับส่ายศีรษะไปมาช้าๆ
“แล้วชอบหรือเปล่า ฮึ” เคนอิจิยิ้มกรุ้มกริ่ม ใช้ปลายนิ้วเชยคางมนให้เงยหน้าขึ้น
“คะ...คะ... ว่า... อะไร... นะคะ” มัสยาถามอึกอักอย่างไม่ทันตั้งตัว
พลันใบหน้าก็ร้อนผ่าวเมื่อได้ยินคำถามถัดมา
“ชอบให้คุณเคนจูบหรือเปล่าคะ”