02/2555

"อย่านะ คุณอย่าทำกับบัวแบบนี้นะ อย่า"
"ทำไมจะทำไม่ได้ ในเมื่อฉันซื้อเธอมาแล้วทำไมฉันจะทำอย่างนี้กับเธอไม่ได้"
"ฉันไม่เอาเงินของคุณก็ได้ ฉันจะหาเงินมาใช้คุณเอง ปล่อยฉันสิ ปล่อยฉัน"
"หามาให้ฉัน หามาจากไหนล่ะ หามาจากไหน? มีปัญญาหามาใช้หรอเงินตั้งสามแสนนะ"
"ขายตัวไง ในเมื่อฉันขายตัวให้คุณได้ แล้วทำไมฉันจะขายตัวให้คนอื่นไม่ได้"
"ฝันไปเถอะว่าเธอจะเอาตัวไปเร่ขายให้ใครได้ มีปัญญาออกไปจากห้องนี้ให้ได้
ก่อนเถอะ ในเมื่อฉันล้างหนี้ให้เธอได้ อย่าคิดนะว่าฉ้นจะทำให้พ่อเลี้ยงของเธอ
เค้าหาหนี้มาให้เธออีกไม่ได้ เธอรู้จักฉันน้อยเกินไปแล้ว ในเมื่อฉันถนอมเธอดีๆ
เธอไม่ชอบ อยากจะเจ็บตัวก็เอา แอมโตนิโอจัดให้ได้ทุกรูปแบบอยู่แล้ว"

ใบหน้าของเขาตอนนี้น่ากลัวยิ่งนัก มีทั้งความเข้มจัดแห่งความโกรธ นัยน์ตาที่มี
พื้นที่สีขาวแปรเปลี่ยนเป็นสีดำก่ำ ส่องสะท้อนกับดวงตาสีเขียว ยิ่งทำให้เขาดู
เหมือนอสูรกายยิ่งนัก หัวใจของคนที่มองนั้นเต้นแรงแทบไม่เป็นจังหวะ กลัว
หวาดหวั่นกับความเจ็บปวดที่ตัวเธอเองคิดว่าต้องได้รับจากเขาคนนี้ เจ็บทั้งกายและหัวใจ