02/2554

“ฉันขอตายดีกว่าจะได้กลับมาเป็นเพื่อนกับนายอีก!”
เพราะความผิดของพจน์ ทำให้เพื่อรักต้องตายไปจริงๆ
จะด้วยปาฏิหารย์หรือความคิดถึงอย่างแรงกล้า
วันหนึ่งคนที่จากไปได้หวนกลับคืนมา ทว่า..
“เฮ้ย! นายเป็นผู้หญิง”           
 ความตาย...เปลี่ยนแปลงชีวิตปรานนท์ไปตลอกกาล
แม้จะรู้ดีว่าตัวเองเป็นผู้หญิงสาวแสนสวยไปซะแล้ว
แม้อ้อมกอดของเพื่อนจะทำให้หวั่นไหว
แม้ทุกครั้งที่ได้ใกล้ชิด หัวใจจะเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
“ไม่! ฉันเป็นผู้ชายที่บังเอิญมาอยู่ในร่างผู้หญิงเท่านั้นเอง”
พจน์มองสาวน้อยแบบบางดวงตากลมโตในอ้อมกอด
เขาต้องทำทุกวิถีทางให่เธอยอมรับให้ได้ว่า
บัดนี้...เธอไม่ใช่ผู้ชายอีกต่อไปแล้ว
 “นายอยู่ในร่างผู้หญิง นายก็ต้องเป็นผู้หญิงสิ!”
วิญญาณเป็นสภาวะบริสุทธิ์
ไม่มีความเป็นหญิง ไม่มีความเป็นชาย
วิญญาณไม่มีพันธนาการของร่างกาย
แม้ว่าวิญญาณดวงนี้จะเคยอยู่ในร่างผู้ชายมาก่อน
เพียงแค่นี้จะมาเป็นอุปสรรค์ขวางกั้นรักแท้สุดหัวใจของพจน์ได้อย่างไร
“นายจะคิดว่าตัวเองเป็นผู้ชายอยู่ก็ช่าง แต่นายเป็นผู้หญิง..ผู้หญิงของฉันเท่านั้น!”