08/2554

‘ลีโอ วัทท์’ นักกอล์ฟมหาเศรษฐีหนุ่มลูกครึ่งไทย-อเมริกันวัยสามสิบปี
จ่ายเงินซื้อตัวอิสริยาลูกครึ่งสาวไทย-สแปนิช ครูดอยอาสา
ตามการเสนอขายจากแม่ของหญิงสาวด้วยความเข้าใจผิด
ซึ่งนางเอื้องคำจำเป็นต้องจำใจขายลูกให้กับเขาและยอมโดนดูถูก
เพียงเพื่อไม่ให้อิสริยาถูกคุณอาแท้ๆเอาไปขายให้เป็นแม่พันธุ์ของเศรษฐีชาวจีน
ลีโอซึ่งตกหลุมรักสาวสวยดวงตาสีเขียวตั้งแต่แรกเห็นจึงเจ็บใจนัก
ตัดใจซื้ออิสริยามาเพื่อความสะใจในความหน้าโง่ของตัวเอง
เขาปลุกปล้ำขืนใจและบังคับเอาบริการทุกอย่างที่เขาคิดว่าตัวเองควรจะได้
ซึ่งความบริสุทธิ์ของอิสริยาก็ไม่ได้ทำให้ความรู้สึกผิดหวังและคั่งแค้นของลีโอลดลงเลย
ในทางตรงกันข้าม... ยิ่งเขารู้สึกติดเนื้อต้องใจหญิงสาวมากเท่าไร
เขาก็กลับยิ่งเห็นอิสริยาเป็นนางมารร้ายมากกว่านางฟ้าแสนสวยอย่างที่เขาเคยเรียก!
จนกระทั่งถึงวันที่เขาจะเดินทางจากเมืองไทยไป
ลีโอก็ถามตัวเองซ้ำๆว่าเขาจะเอาอย่างไรกับภรรยาทาสเงินคนนี้ดี
ระหว่างเขี่ยทิ้งไปเหมือนขยะเน่าๆ หรือว่าพาหล่อนไปด้วยในฐานะนางบำเรอปรนเปรอสวาท!
***************
“ถุงใบนั้นใส่เงินหรือคะ”
“อย่ามาตีหน้าเซ่อนะ คุณคิดว่ามันเป็นอะไร หนังสือหรือว่ากล่องขนมหรือยังไงกัน”
อิสริยาส่ายหน้าให้คนถาม “คุณตั้งใจเอาเงินไปซื้อฉันมาบำเรอความสุขทางเพศใช่ไหม”
“ใช่!” คนถามยืดตัวขึ้นยืนตรง
“ได้... ฉันจะยอมให้คุณใช้ร่างกายของฉันก็ได้ แต่ว่า... อย่าข่มขืนฉันได้ไหมคะ”
“ต่อรองเก่งจริงๆนะ แม่นักขาย” อิสริยาสะดุ้งเฮือกเมื่อเธอถูกลีโอกอดเอาไว้กระชับชิด
“หึหึ เห็นเล่นบทสาวบริสุทธิ์ ผมก็นึกว่าอยากได้ความสดใหม่ของการรุกจากลูกค้าหน้าโง่รายใหม่”
ลีโอซุกหน้าลงไปหาซอกคอขาวผ่อง เขาขบฟันย้ำลงไปบนเนื้อนวลเนียนเบาๆ แต่อิสริยาก็สะดุ้งจนสุดตัว
“ฉันยอมทุกอย่างแล้วคุณยังจะใช้กำลังอีกหรือ!”