08/2554

ความแค้นที่ถูกเก็บมานานถึงเวลาที่จะล้างแค้นแล้ว และเหยื่อสาวอย่างพลอยนรินทร์
มีหรือที่จะรอดเงื้อมมืออสูรร้ายอย่างเขาไปได้

“ผมรอวันนี้มานานมาก คิดหรือว่าผมจะปล่อยคุณไป คุณจะต้องได้รับความเจ็บปวด
เหมือนกับคนที่ผมรักได้รับ ผมจะทำให้คุณเหมือนกับตกนรกทั้งเป็นเลย”

“ปล่อยนะคุณโจเซฟ ฉันเจ็บ! ปล่อย!” พลอยนรินทร์บอกเขาเสียงสั่นเครือพร้อม
กับสะอื้นไห้ไปด้วย           

“ฮ่าๆ เจ็บสิดี สะใจผมที่สุด อยากรู้จังว่า ถ้าพ่อคุณมาเห็นคุณตอนนี้ เขาจะทำหน้ายังไง
แต่คนใจทมิฬแบบนั้นคงไม่รู้สึกอะไรหรอก หึๆ” ชายหนุ่มหัวเราะราวกับปีศาจร้าย

“พ่อฉันไปทำอะไรให้คุณเจ็บช้ำน้ำใจ คุณถึงได้มาลงกับฉันอย่างนี้”
พลอยนรินทร์ถามปนเสียงสะอื้น

“หึ ทำอะไรน่ะเหรอ ก็คิดจะโกงผมไงล่ะ แต่คนอย่างผมไม่ยอมให้โกงง่ายๆ หรอก
และดอกเบี้ยทั้งหมดผมจะให้คุณเป็นคนชดใช้แทน ด้วยร่างกายของคุณนี่แหละ”
พูดจบชายหนุ่มก็ผลักเธอล้มไปบนเตียงนอนอย่างไม่ไยดี ก่อนจะทำตามอย่างที่พูด
เอาไว้เมื่อสักครู่อย่างรุนแรง จนหญิงสาวอดคิดไม่ได้ว่า นี่บิดาส่งเธอมาเป็นนางบำเรอ
สนองความใคร่เขาหรืออย่างไร