8/2553

ลดน้ำหนักจนเลือดตาแทบกระเด็น ยังไม่ลำเค็ญเท่ากับต้องเป็นเพชฌฆาตความรัก แต่จะทำฉันใด เมื่อกุศลผลบุญที่สั่งสมมาแรงกล้า ถีบส่งให้มนุษย์เดินดินอย่าง 'ฟุ้งฟ้า' ต้องไปเป็นนางฟ้ามือใหม่ ทำงานอยู่ในแผนก 'แกะรัก' มีหน้าที่สร้างความร้าวฉานให้คู่รักตามบัญชาสวรรค์ (ไม่อยากทำเลยให้ตายอีกรอบ) โดยมี 'ทกล้า' เทวดาหนุ่มรูปหล่อจอมโหดคอยเป็นพี่เลี้ยงคู่ปรับ ชายผู้ซ่อนเงื่อนงำความรักระหว่าง 'เขา' และ 'เธอ' ไว้หลังม่านอดีต ซึ่งฟุ้งฟ้าจะต้องค้นหาคำตอบนั้น...จากหัวใจ

"เบาๆหน่อยสิคุณเดี๋ยวรถผมก็พังกันพอดี"
"คุณจะเสกสักกี่คันก็ได้นี่คะที่รัก คุณรวย แล้วก็รักฉันออกจะตายไม่ใช่หรือคะ"
ฟุ้งฟ้ายิ้มละไม แต่สายตาเชือดเฉือนสุดฤทธิ์
"ไม่ต้องมาเรียกผมว่าที่รักเชียว"
"คุณเริ่มเล่นบทนี้ก่อนเองไม่ใช่หรือไง"
"บอกไว้ก่อนนะ ผมแค่รำคาญคุณโวยวาย ไม่ใช่ว่าจะกลัวคุณเสียใจ
ที่ปล่อยปู่กับย่าเดินเร่ร่อนไปมาในกรุงเทพฯหรอกนะฟุ้งฟ้า"
"ฉันไม่สนว่าคุณจะพามาเพราะอะไร แต่วันนี้ทั้งวัน ถ้าฉันยังไม่เห็นด้วยตาตัวเอง
ว่าพวกท่านปลอดภัย คุณก็อย่าหวังให้ฉันไปเป็นนางฟ้าแสนดีทำงานให้ตามคำสั่ง"
"มันไม่ดีรู้ไหมที่จะไปยุ่งกับคนเป็นๆน่ะ" ทกล้าเตือนเสียงขุ่น
"มันไม่ดีตั้งแต่คุณมายุ่งกับฉันหลังตายลงแล้ว"
"ผมเตือนคุณแล้วนะฟุ้งฟ้า"
ทกล้ามองเห็นแววดื้อรั้นในดวงตากลมโตนั่นชัดเจนเชียวแหละ