01/2555

พลอยณภัสร์ย่ำเท้าลงสายน้ำเวลาที่มีคลื่นซัดเข้าฝั่งเธอก็กระโดดหลบคลื่น
กันต์ไม่รอช้าเขาใช้มือถือถ่ายรูปเธอไว้ในขณะที่สาวน้อยมัวแต่เล่นน้ำเพลิน
เวลานี้น้องน้อยก็ดูเป็นเด็กเล็กๆ ไม่เหมือนสาวน้อยอายุ 18 ปีเลยสักนิด
ต่างกันที่เธอกำลังเป็นสาวแรกแย้มสวยสดและน่าหลงใหล

 “ว้าย!”

เสียงร้องของเธอเรียกให้สติของชายหนุ่มกลับคืน ร่างบางเสียหลักก้นจ้ำเบ้า
กับพื้นทราย น้ำทะเลที่พัดเข้าหาทำให้ร่างงามนั้นเปียกโชก เสื้อเชิ้ตสีขาว
เปียกลู่และบางเฉียบจนมองเห็นเนินอกอวบอิ่ม

 ‘ไม่ใช่แล้ว เธอไม่ใช่เด็กอีกต่อไป สัดส่วนของเธอกำลังทำให้พี่กันต์เจ็บ’

 “พี่กันต์ขา ช่วยดึงน้องพลอยขึ้นหน่อยสิคะ”

กันต์กะพริบตาก่อนยื่นมือออกไปฉุดมือบางขึ้น หากแต่ปลายเท้าใหญ่กลับ
สะดุดปลายเท้าเล็กที่ยืดออกมา ทำให้เขาหน้าคะมำลงไปหาร่างนุ่ม เพราะ
เสียหลักร่างสูงจึงกลายเป็นทาบทับร่างนุ่มที่นอนเค้เก้ตัวเปียกปอนอยู่บนพื้นทราย

ดวงตาคมกริบสบกับดวงตาสีเทาเข้มของหญิงสาว กลิ่นหอมอ่อนๆ ของวัยสาว
ทำให้เขาสูดลมหายใจเข้าปอดหนักๆ กวาดตาไปทั่วดวงหน้าสวยอย่างเผลอไผล
มือที่เท้ายันคร่อมร่างบางเอาไว้อ่อนแรงลงก่อนที่ดวงตาคมจะหลุบมองกลีบปาก
นุ่มซึ่งเผยอออกจนเห็นไรฟันสวย