02/2555

สามปีที่แล้ว...

“พี่ศิ ขอให้เรื่องระหว่างเราจบกันแค่นี้เถอะ”“มันไม่ใช่อย่างที่เปียคิด
ฟังพี่ก่อน ปาล์มกับพี่ไม่ได้...”จบสิ้นแล้ว...ไม่ว่าจะพยายามอธิบาย
อย่างไรเธอก็ไม่หันมาฟังเขาอีกต่อไปมีเพียงสายตาเคียดแค้นชิงชังเ
ท่านั้นที่เธอทิ้งไว้ให้ใจของเขาปวดร้าวเหมือนโดนเข็มนับพันพุ่งทิ่มแทง
เมื่อเธอตัดสินใจทอดทิ้งเขา และไกลห่างออกไปทุกที ทุกทีแต่ไม่มีทาง
ที่ “ศิวกร” คนนี้จะยอมให้ยายตัวแสบอย่างเธอทำลายหัวใจเขาและจาก
ไปง่ายๆ เช่นนี้“ฉันจะไม่ยอมปล่อยเธอไปเด็ดขาดเปียกลิ่นเธอจะทิ้งฉัน
ไปแบบนี้ไม่ได้ จำไว้!!”...ปัจจุบัน..ถึงเวลาของฉันแล้วสินะ “เปียกลิ่น”
ความเจ็บช้ำที่ต้องแบกรับถึงสามปีแสนสาหัสเพียงใดเธอจะได้รู้ซึ้งภายใน
สามวันและนี่คือชะตากรรมที่เธอต้องก้มหน้ารับ...ไม่มีทางให้หนี ไม่มีที่
ให้ถอย...เพราะฉันจะไม่ยอมปล่อยเธอไปเด็ดขาด จำไว้!!