12/2554

เพื่อแลกกับความปลอดภัยของมารดาและอนาคตทางการศึกษา มาธวีซึ่งข้ามน้ำ
ข้ามทะเลสู่นครนิวยอร์กเพื่อสร้างฝัน จำต้องยอมทอดกายขายศักดิ์ศรีให้กับ
มหาเศรษฐีอเมริกันผู้มั่งคั่ง แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าเป็นการกระทำที่น่าอับอายและ
ไร้เกียรติ แต่เมื่อความจำเป็นบีบบังคับ สาวสวยผู้อาภัพก็ไม่อาจหลีกหนีหน้าที่
โสเภณีไปได้ ซ้ำร้ายเธอไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเห็นใบหน้าของชายผู้ที่มอบรอยราคีให้
นอกจากเสียงที่เปล่งออกมาเพียงไม่กี่คำเท่านั้น

“ทำไมฉันต้องปิดตาด้วยล่ะคะ”
“มันเป็นความต้องการของเจ้านายครับ ระหว่างที่คุณอยู่กับท่าน คุณจะต้องปิดตา
เอาไว้ตลอดเวลา และห้ามปลดมันออกมาจนกว่าภารกิจจะเสร็จสิ้น”

วิเซนซ์ เอลลิสันมหาเศรษฐีหนุ่มเลือดผสมรูปงามสัญชาติอเมริกันไม่อยากจะเชื่อ
เลยว่า สาวเสิร์ฟร้านอาหารไทยรูปร่างเล็กบาง ใบหน้าสวยหวานปานน้ำผึ้งจะทำให้
หนุ่มนักรักที่กำลังเบื่อหน่ายสตรีถึงกับร้อนรุ่มไปทั้งกาย ความปรารถนาอยากลอง
ของแปลกใหม่พุ่งสูงจนถึงขีดสุด เมื่อได้ลิ้มลองรสสวาทจากน้ำผึ้งแสนหวานสมใจ
หมายก็เกิดติดใจจนอยากเก็บไว้เป็นสมบัติส่วนตัว กฎเหล็กที่ตั้งไว้ว่าจะไม่หวนกลับ
ไปใช้บริการสาวสวยคนเก่าถูกละเว้นเป็นกรณีพิเศษ แต่เมื่อสาวสวยปฏิเสธที่จะใช้
เรือนร่างโสภาเป็นสินค้าแลกกับเงิน มหาเศรษฐีใหญ่จะดำเนินการเช่นไรในเมื่อ
คำว่าผิดหวังไม่มีอยู่ในพจนานุกรมของเขา