12/2554

เมื่อภาระหน้าที่อันสำคัญยิ่งชีวิตในดินแดนแห่งอันตราย ชักพาให้รักแรกพบของ
‘ชีคคาลิฟาร์’ และ ‘เพียงธาร’มีอันต้องพลัดพราก หลงเหลือแต่เพียงจุมพิตหวามไหว
และภาพของหญิงสาวที่ตราตรึงในความทรงจำหล่อเลี้ยงหัวใจของชีคหนุ่มให้ชุ่มชื่น
กลางผืนเม็ดทรายแห้งผาก แต่เมื่อองค์อัลเลาะห์ทรงเมตตาส่งหล่อนกลับมาให้เขา
อีกครั้ง คราวนี้เขาไม่ยอมเสียหล่อนไปอีกเป็นแน่ เพราะสำหรับชีคคาลิฟาร์แล้ว...
แม้ลมหายใจจะต้องสูญสิ้นใต้ผืนทราย แต่รักอันยิ่งใหญ่จะถูกร่ายชั่วนิรันดร์...

“ปล่อยฉันนะ ไอ้ชีคบ้ากาม ข่มขืนได้แม้กระทั่งคนไม่มีทางสู้!” เสียงแหลมต่อว่า
ร่างเล็กดิ้นรนเพื่อที่จะหนีพันธนาการจากวงแขนใหญ่ที่รัดร่างของหล่อนแน่นไว้ราว
คีบเหล็กตัวเขื่อง

 “ไม่ให้รังแกเมียแล้วจะให้รังแกใครล่ะ” เสียงพร่ากระซิบแผ่ว ริมฝีปากขบเม้มติ่ง
หูน้อยอย่างหยอกล้อ จนขนอ่อนบนเรียวแขนลุกตั้งชัน  มือน้อยทั้งทุบทั้งตีร่างใหญ่
ของชีคหนุ่มเพื่อให้เขาปล่อยร่างหล่อน แต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้ผลเมื่อแขนใหญ่
ของเขาข้างหนึ่งรั้งเอวบางของหล่อนแน่นขึ้นอีกจนหล่อนแทบขยับเขยื้อนกาย
ไม่ได้เลยแม้แต่น้อย