11/2554

ถึงแม้ว่าผู้หญิงทุกคนจะยอมสละทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตได้
เพียงเพื่อให้ได้ครอบครองใครก็ได้ระหว่าง 
...เจ้าฟ้าชายอีสเตอร์กับเจ้าฟ้าชายเอเดน...
เทพบุตรฝาแฝดรูปงามแห่งดินแดนอันยิ่งใหญ่
ซึ่งทั้งสองพระองค์นั้นมีเรือนกายแกร่งกล้าม สายตาชวนฝัน และหยิ่งผยองสมดั่งสายเลือดสีน้ำเงินอันล้ำค่าทุกกระเบียดนิ้ว
แต่สำหรับหล่อนแล้ว หัวใจเพียงดวงเดียวนั้นปรารถนาและบูชาเพียงแค่เจ้าชายองค์พี่
ซึ่งก็คือเจ้าฟ้าชายอีสเตอร์แค่เพียงพระองค์เดียวเท่านั้น
แต่ใครจะไปคิดว่า รักแรกที่แสนบริสุทธิ์ของหล่อนกลับต้องพังทลายลงด้วยบัญชาเดียว!
เมื่อหญิงสาวถูกแต่งตั้งให้เป็น ‘พระสนม’ ของเจ้าชายองค์น้อง
ผู้มีนิสัยขี้อิจฉา! เลือดร้อน! เอาแต่ใจ! และทรงเป็นดังเช่นแกะดำของราชวงศ์
และอีกนิยามหนึ่งของพระองค์ในสายตาของหล่อน
...เขามันช่างหุนหันพลันแล่นเหมือนดังเช่นซาตานร้ายจากขุมนรก!

การถูกแต่งตั้งให้เป็นพระสนมของมารร้ายก็ถือว่ากล้ำกลืนฝืนทนมากพอแล้ว
แต่นี่เขายังทำอะไรก็ได้ตามที่ใจต้องการ ดุจดังว่าหล่อนเป็นเพียงสมบัติไร้ค่าชิ้นหนึ่ง
ถึงแม้ว่าหญิงสาวจะหัวดื้อและแสนพยศจองหองสักแค่ไหน
แต่ท้ายที่สุดพรหมจรรย์ที่มีก็ถูกทำลายลงด้วยน้ำมือของเขาในคืนอันเร่าร้อนด้วยเพลิงสวาท
เขามันใจดำที่สุด! แล้วอย่างนี้หล่อนจะเหลือสิ่งใดมอบให้เจ้าชายองค์พี่ผู้ซึ่งทั้งรักและบูชายิ่ง!
หรือว่าหล่อนจะต้องยอมตัดใจ แล้วก้มหน้าก้มตาฝืนยืนอยู่บนเส้นทางสายอัปยศและอื้อฉาวนี้
ในฐานะ ‘พระสนม’ ของเจ้าชายใจหิน คนที่หล่อนแสนเกลียดไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่!

“ฝ่าบาททำอะไรน่ะเพคะ” ไร้คำตอบ แต่มือใหญ่จู่โจมผลักร่างหล่อนให้นอนลงกับเตียง
“ตอนนี้เราไม่ประสงค์สิ่งใดนอกจากเจ้า… เจ้าจะสนองให้เราถึงเช้าได้ไหม”
“อย่าเพคะ” หญิงสาวร้องห้ามเมื่อเห็นนายพรานหนุ่มกำลังจะรุกรานส่วนสำคัญ “อย่ามองเพคะ”
หล่อนหลับตาและพยายามเบือนหน้าไปทางอื่น แก้มแดงระเรื่อร้อนผะผ่าว
“ทำไมจะมองไม่ได้”
“มันไม่น่าดูหรอก หม่อมฉันอาย”
“งั้นถ้าไม่รู้ว่ามองตรงไหนแล้วเจ้าจะอายไหม”
เอเดนกระตุกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ทาร์ชายอมรับว่ามันช่างดูน่าหลงใหล
และมีเสน่ห์ยิ่งนัก
“ฝ่าบาทจะทำอะไรเพคะ”
สิ้นคำถาม เอเดนก็เอื้อมมือไปหยิบผ้าเช็ดหน้าสีขาวที่วางอยู่บนโต๊ะ
บรรจงปิดตาของพระสนมสุดสวาทเพื่อไม่ให้หล่อนสามารถมองเห็นได้ว่า
เขากำลังจะจู่โจมส่วนไหน