10/2553

เพราะเงื่อนไขในพินัยกรรมของผู้เป็นแม่ ผูกมัดหญิงสาวผู้ไม่เคยรู้จักให้เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเขาอย่าง ปฏิเสธไม่ได้ ผู้หญิงที่เขามีอคติด้านลบมาโดยตลอด แม้ยังไม่เคยพบหน้า แต่พอได้อยู่ใกล้กลับทำให้หัวใจสั่นไหว เรียกร้อง โดยบางครั้งก็เกือบลืมไปเสียแล้วว่าเขายังมีคู่รักที่หวังจะร่วมชีวิตอยู่ อีกคน ความวุ่นวายจะยุติลงได้ตามเงื่อนไขที่วางไว้หรือไม่ และเมื่อครบตามระยะเวลาที่กำหนด หัวใจของเขาจะยอมปล่อยหญิงสาวให้เป็นอิสระจากพันธนาการของเขาได้อย่างไร  (นี่เป็นเรื่องแรกที่ลองแต่งนะค่ะ ช่วยให้กำลังใจกันด้วยนะ ฝากคอมเม้นต์ ติชมและช่วยโหวตให้บ้างนะค่ะ ขอบคุณค่ะ (*v*)...)
.................................................................................................................................................

“ไม่! ฉันไม่เซ็น” สายตาแข็งกร้าวที่จ้องมองอย่างท้าทายทำให้วายุเหลืออด หารู้ไม่ว่าเธอกำลังจะทำให้ความสามารถในการควบคุมความรู้สึกของเขาขาดสะบั้น
“ฉัน บอกให้เซ็น!” วายุตะคอกสุดเสียง ดวงตาวาวโรจน์ฉายแววความดุร้ายอย่างน่ากลัว มือทั้งสองยังคงรั้งร่างของรวันดาให้ชิดกับผนังห้องและเบียดร่างใหญ่เข้าแนบ ชิดร่างนุ่มนิ่มของเธอ เห็นที่เขาต้องลงโทษแม่คนอวดเก่งนี่เสียแล้ว โทษฐานที่ขัดใจและทำให้ความรู้สึกภายในของเขาเริ่มปั่นป่วน
“มะ…” ยังไม่ทันสิ้นเสียงของรวันดา ปากหนาของวายุก็ประกบลงบนกลีบปากสวยโดยพลัน

......................................................................................................................................................