หกปีมาแล้วหลังจากที่ไมรอน โบลิทาร์เลิกทำตัวเป็นฮีโร่คอยสืบเรื่องของคนนั้นคนนี้ เป็นเวลาหกปีที่เขาไม่ได้ชกต่อยกับใคร ไม่ได้จับ หรือยิงปืน เขาไม่ได้โทร.หาวิน เพื่อนรัก ให้มาช่วยเขาหรือมาเป็นกำลังเสริม
แต่ทุก สิ่งทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไป เพราะคำ “สัญญา”
คำสัญญาง่ายๆ เนื่องจากไมรอนเคยเสียเพื่อนไปจากอุบัติเหตุรถยนต์สมัยอยู่ไฮสกูล คืนวันหนึ่งในงานปาร์ตี้ เขาจึงให้สัญญากับเอมีและแคลร์ เด็กสาวสองคนผู้เป็นลูกสาวของเพื่อนว่า หากพวกเธออยู่นอกบ้านและเจอปัญหาอะไร แต่ไม่กล้าโทร.หาพ่อแม่ ขอให้โทร.หาเขา ไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ไหน ไม่ว่าตอนนั้นจะเป็นเวลาอะไร เขาจะไปรับและจะช่วยเหลือพวกเธอทุกอย่าง โดยจะไม่ถามอะไรทั้งสิ้น

หลาย คืนต่อมา ไมรอนได้รับโทรศัพท์จากเอมี ขอให้เขาไปรับเธอจากมิดทาวน์แมนฮัตตันไปส่งที่บ้านเพื่อนเธอในนิวเจอร์ซี วันรุ่งขึ้น พ่อแม่ของเด็กสาวแจ้งความว่าลูกสาวหายตัวไปและไมรอนก็เป็นคนสุดท้ายที่เจอ เธอ และเมื่อหลักฐานที่พบภายหลังบ่งชีว่าคดีหายหัวครั้งนี้มีความเกี่ยวโยงกับ การหายตัวไปอย่างลึกลับของ เคที โรเชสเตอร์ เด็กสาวอีกคน ไมรอนจึงกลายเป็นผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่งของทั้งสองคดี แต่สำหรับไมรอน ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเคทีล้วนน่าสงสัย เพราะต่างก็มีความลับ และต่างก็พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อปกปิดความลับนั้นไว้

“ถ้าคุณโค เบนเป็นนักเขียนนิยายสืบสวนทั่วๆไป เขาก็จะเขียนให้ไมรอนเป็นผู้ต้องสงสัย บีบให้ไมรอนพิสูจน์ความบริสุทธิ์ และตามหาผู้ร้ายตัวจริง แต่ “Promise Me” ใช้เทคนิคที่ลึกล้ำกว่านั้นมาก วิธีเขียนง่ายๆบอกข้อมูลซึ่งคนอ่านแทบจะไม่ทันได้สังเกต จนกระทั่งข้อมูลนั้นๆกลายมาเป็นข้อมูลสำคัญในคดีอันซับซ้อน Promise me ซ่อนตัวละครที่เจ้าเล่ห์ที่สุดไว้ในที่ที่คุณเห็นได้ชัดเจนที่สุด และแสดงให้เห็นถึงความสามารถในการสร้างพล็อตของโคเบน เรื่องราวที่เกิดขึ้นซับซ้อนซ่อนเงื่อน แต่ไม่วกวนจนคนอ่านงง” New York Times

“มีนักเขียนไม่กี่คนที่สามารถทำให้ผู้อ่านอึ้งได้และต้อง ร้อง ‘ว้าว’ ออกมาบ่อยครั้ง ... โคเบนทำได้” Booklist

”โคเบน สร้างบุคลิกของตัวละครในเรื่องอย่างรวดเร็ว น่าเชื่อถือ และลืมไม่ลง ... โดยไม่ซ้ำซากน่าเบื่อ” Forbes

”ดำเนินเรื่องอย่างฉับไว ตัวละครมีบุคลิกโดดเด่น... โคเบนสามารถเขียนนวนิยายสนุกตื่นเต้นชนิดจนคนอ่านลุ้นชนิดนั่งไม่ติดที่เลย ทีเดียว” Publishers Weekly