10/2553

ว่าไปแล้วนางก็เปรียบเสมือนนกกาในฝูงหงส์
แม้จะงดงาม แต่กลับไม่ตระการตาตรึงใจผู้คน
แม้จะมุมานะพยายามสุดกำลัง แต่ก็ยังห่างไกลจากพี่น้องทั้งบู๊บุ๋น
ตอกย้ำคำทำนายที่ว่าชะตาชีวิตของนางช่างสวัสดิภาพราบเรียบ
ทำให้นางไม่แคล้วต้องทนรับการเหยียดหยามดูถูกอย่างไร้ค่าในแผ่นดินบ้านเกิด

จะมีก็เพียง ‘เขา’ คนเดียวที่ไม่เคยมองนางด้วยสายตาดูแคลน
แม้ลึกๆ ในใจเขาจะมองนางเป็นเพียงหมากในมือที่คิดใช้แล้วทิ้ง
นางก็ยินยอมพร้อมใจขอพลีตนส่งเขาไปสู่จุดสูงสุดเหนือคนนับหมื่นแสน