10/2553

อภิเษกสมรสพระราชทานจากองค์จักรพรรดิ
นำพาให้เป่ยจินอ๋อง...ฉีเหว่ยได้รู้จักกับองค์หญิงหนานจี๋
ด้วยฐานะความเป็นสามีภรรยาที่ผูกพันร้อยรัดไว้
ใช่แต่จะเป็นพันธะทางการเมือง แต่ยังมัดหัวใจสองดวงเข้าใกล้
หนึ่งแม่ทัพแห่งกองธงผู้เกรียงไกรซึ่งมีรักมั่นกับหญิงอื่นอยู่ก่อนแล้ว
อีกหนึ่งคือองค์หญิงผู้ไม่เคยเป็นที่ต้องการของผู้ใด
วันแล้วคืนเล่า...ทั้งสองเพิ่งประจักษ์ชัดว่าความรักคืออะไร...

“ไม่ต้องห่วงหรอกหนานจี๋ ข้าไม่ใช่ผู้ชายหลายใจ หัวใจข้ามีเพียงดวงเดียว
ซึ่งเจ้าก็ได้ครอบครองหมดแล้ว ไม่เหลือที่ให้ใครอื่น”

“แม้ว่าข้าจะแก่ชรา...ในอีกสี่สิบปีหรือห้าสิบปีข้างหน้า...” นางถาม

“ถึงเวลานั้น ข้าจะชรากว่าเจ้า นัยน์ตาฝ้าฟางจนไม่เห็นความงามของสตรี
คนใดอีก ยกเว้นความงามทั้งกายและใจของเจ้าที่จะตราตรึงอยู่ในหัวใจ
แม้มองไม่เห็นแต่ข้าก็สัมผัสและจดจำได้เสมอ...”