05/2554

ความรักของเขาและเธอเหมือนการเดิมพันเพื่อแสวงหาผลประโยชน์
แต่สุดท้ายทั้งคู่ต่างติดบ่วงพิศวาสจนยากที่จะตัดใจ.....

********************

"งั้นหรือ...แล้วเราจะได้เห็นดีกัน" ประตูลิฟท์เปิดออกเขาก็ลากร่างหญิงสาวตรงไปที่ห้องพัก
เปิดประตูดันหลังหญิงสาวที่ติ้นรนสุดฤทธิ์เขาไปข้างในพร้อมใช้เท้าเตะประตูใ้ห้ปิดลง
"คุณวิน ปล่อยฉันนะ..." อาทิตยาพูดได้เพียงเท่านั้น ริมฝีปากชายหนุ่มประกบลงบนปากนุ่มของเธอ
"อื้อ...อุนอินอ่อยอั้นอะ(คุณวินปล่อยฉันนะ)" หญิงสาวได้แต่อู้อี้อยู่ในลำคอ
กวินวัฒน์จูบหญิงสาวอย่างดูดดื่มและโหยหาจนหญิงสาวอ่อนระทวยแข้งขาอ่อนยืนแทบไม่อยู่
มือเรียวที่ทุบตีผลักไสยกขึ้นโอบรอบคอของชายหนุ่มเพื่อพยุงตัวไม่ให้ล้ม ชายหนุ่มถอนปากออก
ก้มลงช้อนร่างหญิงสาวขึ้นอุ้มไว้ในวงแขนก้าวเดินไปที่เตียงหนานุ่ม วางร่างบางลง
โถมตัวลงทาบทับไว้เมื่อหญิงสาวขยับตัวจะกลิ้งหนีพร้อมประกบจูบปากอิ่มที่อ้าจะร้องประท้วง
หญิงสาวเผลอตอบรับอย่างโหยหา ความขุ่นข้องหมองใจที่มีเลือนหายไป
เผลอใจไปตามธรรมชาติเรียกร้อง