ร่างอันกลมอ้วน เต็มไปด้วยความน่าเกลียดมากกว่าที่จะน่าเอ็นดูอย่างลูกนกธรรมดาทั้งหลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ดวงตาขนาด

เท่าลูกรักบี้ ที่ฝังอยู่ในกรอบตาอันประกอบประดับไปด้วยขนหร็อมแหร็มเหล่านั้น และจะงอยปากที่ฉีกคว่างผิดส่วนตรงขอบมุมใน

อันแสดงให้เห็นว่ายังมีอายุออกจากใข่เพียงไม่กี่วันนัก บัดนี้...ดวงตาของเจ้านกตัวหนึ่งหันมาเห็นเข้าพอดี! คนที่ตกนรกอบายภูมิ

และต้องเผชิญหน้ากับความน่าสะพรึงกลัวหวาดสยองสารพัดชนิดมีอยู่เช่นไร ก็คือความรู้สึกของรพินทร์ ไพรวัลย์ในยามนี้ มันคือ

มัจจุราชชัดๆ เพียงแต่เป็นมัจจุราชผู้ไร้เดียงสาเท่านั้น!