12/2554

นพวินท์ที่นั่งมองดูสถานการณ์อยู่พักใหญ่เริ่มมีท่าทีไม่พอใจ สายตาคมมองเหตุการณ์
ที่เกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลา เขารู้ดีว่าตอนนี้ธนกฤตคงจะเกิดอาการปิ๊งปั๊งผู้หญิงที่ชนท้ายรถ
ของเขาเข้าแล้วแน่ๆ นพวินท์รู้สึกไม่ค่อยจะพอใจนักที่เห็นหญิงสาวเดินกลับรถไปโดย
ไม่คิดจะรับผิดชอบอะไรเลย เขาล่ะเกลียดผู้หญิงที่ชอบอ่อยผู้ชายเพื่อให้ตัวเองรอด
จากความรับผิดชอบแบบนี้จริงๆ ร่างใหญ่เห็นดังนั้นก็ก้าวลงจากรถพร้อมทั้งวิ่งเข้าไป
กระชากแขนเรียวของหญิงสาวที่กำลังควานหากระเป๋าสตางค์อยู่บนรถ

“หยุดนะ! อย่าคิดว่าอ่อยเพื่อนผมสำเร็จแล้วคุณจะหนีไปง่ายๆ นะคุณผู้หญิง” เสียงเข้ม
คำรามขึ้นด้วยท่าทีหงุดหงิดสีหน้าและแววตาแสดงออกมาอย่างเด่นชัดว่าเขากำลังโกรธจัด

“นี่ คุณฉันเจ็บนะ” อัญชิสาเองก็ตกใจกับการคุกคามครั้งนี้ไม่น้อย อยู่ๆ ก็มีใครที่ไหน
ไม่รู้มากระชากแขนเธออย่างแรง หญิงสาวพยายามสะบัดมือของนพวินท์ออกแต่
ชายหนุ่มกลับกดน้ำหนักเพิ่มมากขึ้น ทำให้เธอนิ่วหน้าออกมาด้วยความเจ็บแสบ