ความรักของเขา กับเธอ เปรียบประดุจดังลูกตุ้มนาฬิกา...เหวี่ยงซ้ายเหวี่ยงขวาตามหาจุดศูนย์ถ่วงที่ สมดุล ...รอวันที่จะหยุดนิ่ง...รอเวลาที่จะมีโอกาสหลอมรวมหัวใจรักทั้งสองให้เป็น หนึ่งเดียว ทว่าอุปสรรคที่ทอดยาวอยู่เบื้องหน้านั้น กลับมองไปไม่เห็นจุดสิ้นสุด ทั้งกำแพงประเพณี ศีลธรรม ความเหมาะสมที่ขวางกั้น ทั้งบทกฎหมายที่ยืนยันให้ได้รู้ชัด ว่าความรักครั้งนี้ เป็นรักต้องห้ามอย่างแน่แท้ แต่มีหรือที่คนอย่างด็อกเตอร์ภูมิรพีจะถอดใจ ในเมื่อเขาตั้งสัตย์ไว้แล้วว่า ชาตินี้จะไม่ขอรักใครอีก...นอกจากเธอ...ศศิพิมพ์ !

ถึงอย่างไรเขาก็จะสู้ มุ่งหน้าทลายกำแพงอุปสรรคหนาทึบที่ขวางกั้น ...เพื่อเธอ...เธอเพียงคนเดียวที่เขาปรารถนา...