เมื่อถูกมอบหมายให้เดินทางไปรับหญิงสาวต่างชาติ

ผู้ซึ่งกำลังสิ้นเนื้อประดาตัวและไร้หัวนอนปลายเท้าถึงสนามบิน
‘กาเบล’ มหาเศรษฐีหนุ่มก็สิ้นสงสัยทันทีว่า ‘คัทลียา’ จะเป็นใครไปไม่ได้
นอกจากอีตัวทางไปรษณีย์อีกคนหนึ่ง ที่บิดามหาเศรษฐีของเขาสั่งมาบำเรอสวาท!
ชายหนุ่มจึงตัดสินใจใช้ผู้หญิงไร้ยางอายคนนี้นี่แหละ

เป็นเครื่องมือที่จะฉีกหน้าผู้เป็นพ่อ ...แก้แค้นให้แก่มารดาซึ่งเสียชีวิตไปแล้ว
ด้วยการควงหล่อนไปทำลายงานเปิดตัวคู่หมั้นของตนเอง
แต่กาเบลคงลืมไปว่า คนที่จะเสียหน้าไม่ได้มีเพียงแค่พ่อของเขา
แต่ว่าที่เจ้าสาวเป็นถึงหลานของท่านดยุคผู้ทรงอิทธิพลอีกด้วย!
เขาจึงจำเป็นต้องหอบหิ้วสาวไทยเจ้าปัญหา

หนีการตามล่าเอาชีวิตจากอังกฤษไปถึงสกอตแลนด์
เมื่อหนุ่มฉกรรจ์ในวัยอันร้อนแรงต้องมาใช้ชีวิตร่วมกับหญิงสาวผู้อ่อนหวานเย้ายวนใจ
มีหรือที่เขาจะหยุดยั้งอารมณ์ปรารถนาเอาไว้ได้

แม้ปากจะบอกว่าหล่อนช่างน่ารังเกียจชวนสะอิดสะเอียนเทียมค่าเพียงกาฝากแพศยา!

แต่ทว่า ทันทีได้สัมผัสและโลมไล้เรือนร่างขาวพร่าง

ซาตานหนุ่มก็ลืมไปทุกๆ อย่าง ว่าเคยชิงชังหล่อนมากมายเพียงใด

*********

“ว้าย ! อย่านะคะ…คุณกาเบล ไม่นะคะ” เธอส่งเสียงกรีดร้อง

“อย่าดิ้นสิ... เดี๋ยวโดนแผลนะ” เขาเอ่ยขึ้น เพื่อตักเตือน

“ไม่นะคะ-…ได้โปรดเถอะ”

กาเบลนึกขบขันกับท่าทีหวาดกลัวจนตัวสั่นของหล่อน จนเผลอยิ้มออกมา

“นี่ผมกำลังช่วยคุณเปลี่ยนชุดให้นะ ไม่ได้จะปล้ำสักหน่อย ทำไมต้องตัวสั่นอย่างนี้ด้วย”

พูดไม่ทันจบ ตะขอเสื้อชั้นในที่เกี่ยวกันอยู่กลางแผ่นหลัง

ก็ถูกปลดออกจากกันภายในพริบตา

 “ว้าย! คุณกาเบลคะ!” หล่อนร้องขึ้นเสียงแผ่วเบา ...แทบกลั้นหายใจ

“ได้โปรดเถอะค่ะ... ฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าเองได้”

ร่างบางรีบพลิกคว่ำแนบไปกับที่นอน เพื่อต้องการซ่อนเร้นปกปิด

ในสิ่งที่แสดงความเป็นเพศหญิงของตนด้วยความอับอาย

ท่าทีประหม่าขวยเขิน ทำให้กาเบลหงุดหงิดขึ้นมาทันทีทันใด

เพราะเขาชักเริ่มรำคาญต่อความเหนียมอายของหล่อนที่มีมากจนเกินไป

แม้เขาจะคิดว่า นี่อาจเป็นวิธีการของคัทลียา

ที่คิดลวงหลอกให้เขาสะทกสะท้านด้วยการแสร้งไร้เดียงสาก็ตามที!