10/2554

ความแค้นที่ยากจะระงับนำมาซึ่งการลงทัณฑ์อย่างป่าเถื่อนต่อหญิงสาวที่บริสุทธิ์
แต่ใครเลยจะรู้ว่าทุกครั้งที่เขาทำเธอเจ็บ...หัวใจของเขาก็เจ็บไม่ต่างกัน

ได้โปรด อย่าทำอย่างนี้กับฉันเลย เสียงร้องอ้อนวอนด้วยความเกรงกลัวดัง
มาจากปากอิ่มเต็มตึงของหญิงสาวแต่มีหรือที่ผู้ชายที่เคยถูกพ่อของเธอตราหน้าว่า
ต่ำและเถื่อน จะสนใจไยดีกับคำอ้อนวอนนั้น ร่างบางถูกลากไปตามผืนทรายที่ร้อน
ผ่าวจนผิวบอบบางของคนไม่เคยคุ้นแสบร้อนจนแทบไหม้

ฉันขอร้อง เธอยังคงอ้อนวอนอย่างน่าสงสาร น้ำตาที่ไหลออกมาตามพวงแก้มนวล
ไม่ได้ทำให้เขาเห็นใจเลยแม้แต่น้อย ร่างกำยำยังคงกระชากหญิงสาวให้เดินไป
ตามผืนทรายกว้างเพื่อมุ่งสู่กระท่อมไม้ริมหาดที่เปรียบเสมือนลานประหาร

ฮือ...อย่าทำฉันเลย

ร้องเข้าไปเถอะ ร้องให้มันดังๆ ยิ่งเห็นเธอทรมานมากเท่าไหร่ ฉันยิ่งรู้สึกดีมากขึ้น
เท่านั้น และยิ่งจะรู้สึกดีมากขึ้นไปอีกถ้าพ่อเธอจะเห็นผลงานชิ้นโบว์แดงของฉัน
ที่ฉันตั้งใจทำให้

ใบหน้าคมเข้มกระตุกยิ้มอย่างเหี้ยมเกรียม
พ่อเธอคงจะดีใจจนเนื้อเต้นถ้าได้รับรู้ว่าหลานคนแรกของเขาเป็นหลานที่เกิดมาจาก
ไอ้คนเถื่อนจากเกาะที่ทั้งต่ำและเถื่อนคนนั้น
ไม่... สีหน้าหวาดกลัวของเธอทำให้เขามีความสุข
ยินดีต้อนรับสู่เกาะพาเลา