เพราะเวลาไม่เคยรอ ใคร
ฉันจึงอยากใช้ชีวิตในวันนี้
ให้เป็นเหมือนวันสุดท้ายทุกๆนาที
เกี่ยว ก้อยเธอคนดีไม่ให้ห่างไกล

เมื่อความสัมพันธ์ของเขาและเธอ ถูกเคลือบไว้ด้วยความคลางแคลงใจ
“หนึ่ง” คือผู้ให้....ที่ไม่เคยยอมแพ้
“อีกหนึ่ง” คือผู้รับ....ที่ไม่มีวันปล่อยให้หัวใจบงการชีวิต
แล้วความรักจะถูกส่ง ผ่านไปได้อย่างไร
ในเมื่อ “ผู้รับ” นั้นไร้หัวใจและไม่ปรารถนา
ต่อให้ ใช้ความห่วงหาหมื่นพันแสนล้านก็คงต้องแพ้พ่าย
หากไร้ซึ่งหัวใจที่จะมา เหลียวมอง