08/2554

"ไปร่านที่ไหนมาปล่อยให้ผัวรอตั้งนาน"
"คนปากสกปรก นี่ปล่อยฉันนะ" พยายามดิ้นสุดฤทธิ์ แต่ยิ่งดิ้นร่างกายยิ่งเบียดเคล้ากัน
ความกำยำของเขาส่งผ่านมาสู่้ร่างกายของหล่อนอย่างชัดเจน  โดยเฉพาะความแข็งขัน
ที่ดุนดันอยู่ตรงหน้าท้อง  ปลายฟ้าแก้มแดงอยู่ท่ามกลางความสลัว
"ฉันบอกให้ปล่อยไง... คนเลว"
" ตั้งแต่ได้ทะเบียนสมรสไปนอนกอดเนี่ย ปากเก่งขึ้นเยอะเลยนะ"
" จะหย่าเลยก็ได้นี่...ฉันพร้อมอยู่แล้ว"
"หย่าเหรอ..." สายตาคมกริบกวาดมองร่างอรชรที่ตัวเองกอดรัดอยู่ด้วยความหยาบคาย 
ก่อนจะพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเหยียดหยาม
" ฉันยังไม่ได้ลองสินค้าเลย เสียเงินไปตั้งสองล้าน จะให้ปล่อยไปง่ายๆได้อย่างไง...
สักครั้งก่อนจากกันก็ยังดี"
"ไม่นะ... อย่า"
ริมฝีปากร้อนผ่าวขยี้ลงมาบนปากอ่อนนุ่มอย่างรุนแรง  สาวน้อยพยายามที่จะเบี่ยงหนี
แต่ก็ไม่หลุด เพราะนิ้วเรียวสีแทนของเขาตึงปลายคางเอาไว้แน่น ปลายฟ้าเจ็บจนน้ำตาไหล
สัมผัสของลีลวัตร เต็มไปด้วยความต้องการเอาชนะ  ประกาศศักดาว่าตนเองคือเจ้านาย
และ หล่อนคือทาส