10/2554

เจ้านายอสูร

ใช่ว่าชีวิตการเป็น ‘กาฝาก’ ของซีเวียร์จะไร้ค่าซะทีเดียว เพราะเมื่อพี่สะใภ้ประสบกับปัญหา
กาฝากอย่างเธอเลยดูมีคุณค่าขึ้นมาทันตาเห็น
 
กับอีแค่ไปดูแลบ้านพักให้เจ้านายอสูรของพี่สะใภ้แค่นี้ ทำไมเธอจะทำให้ไม่ได้ แต่นึกไม่ถึง
ว่าเธอจะต้องมาติดแหง็กอยู่บนเขากับผู้ชายแปลกหน้า แถมยังขึ้นชื่อว่าร้ายกาจสุดๆ จนก่อ
เกิดเป็นความผูกพันเล็กๆ ในใจ
 
หลังเหตุการณ์ไม่คาดฝันจบก็นึกว่าจะทางใครทางมัน แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ยอมปล่อยเธอ
ไปง่ายๆ เพราะเจ้ากี้เจ้าการจัดแจงหางานให้เธอเสร็จสรรพ ไอ้เธอก็นึกว่าตำแหน่งผู้ช่วย
ส่วนตัวของเขาได้มาเพราะความพิศวาสส่วนตัว ที่ไหนได้ อยากโขกสับเธอส่วนตัวล่ะไม่ว่า
ฮือ ถึงเธอจะอยากได้งานประจำ แต่ต้องมาเป็นลูกน้องของเจ้านายอสูร ให้มีอีกกี่ชีวิต
ก็เห็นจะไม่พอ!

=================================================

บอสหนุ่มเจ้าอารมณ์

ในยุคสมัยที่การเกิดของประชากรต่ำเตี้ยเรี่ยดิน พอลลีนที่ใฝ่ฝันอยากจะเป็นครู
อนุบาลจึงยังคงฝันใฝ่กันต่อไป สถานะ ‘กาฝาก’ ของครอบครัวจึงมั่นคงไม่เปลี่ยนแปลง

แต่นี่มันก็สองปีมาแล้ว เธอคิดว่าควรจะตื่นขึ้นมาเผชิญความจริงกันเสียที ลองลดเกรด
ลงมาหน่อย อย่างน้อย ‘พี่เลี้ยงเด็ก’ ก็นับว่าไม่เลว แม้เด็กหญิงฝาแฝดแค่สองคนอาจ
เทียบไม่ได้กับเด็กทั้งโรงเรียน แต่คุณภาพย่อมดีกว่าปริมาณ โดยเฉพาะเมื่อผู้ว่าจ้าง
อย่างเขานั้นตรงสเป็กของเธอเป๊ะ!

หากงานที่ง่ายก็กลายเป็นว้าวุ่น เรื่องเด็กน่ะเธอรับมือได้สบายมาก แต่ที่ยากคือการ
รองรับกับอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ ของบอสหนุ่มสุดหล่อต่างหาก เพราะบทจะดี เขาก็ดีใจ
หายจนเธอแทบละลาย แต่พอบทจะร้าย ก็ทำเอาเธอไม่อยากเข้าใกล้ ตกลงจะรัก
หรือแค่แกล้งให้ความหวัง เลือกเอาสักอย่างสิคะคุณบอส

=================================================

ประธานเล่ห์ร้าย

หลังจากเรียนจบ ลูอิสก็เข้ารับการบรรจุเป็น ‘กาฝาก’ ของครอบครัว ก็นะ...
มันยังจะมีอาชีพที่เหมาะสมกับคนอย่างเธอที่เดินเตะฝุ่นมาเป็นปีๆ แต่ก็ยังไม่มี
วี่แววของผู้ว่าจ้างอีกหรือ

แล้ววันที่กาฝากได้แยกตัวกลายเป็นไทยก็มาถึง เมื่อโอกาสได้ลอยมาตกปุ๊อยู่ตรงหน้า
ตำแหน่งดีไซเนอร์ของมูลันกรุ๊ปใช่ว่าใครจะเข้ามาทำได้ง่ายๆ แต่ในเมื่อ ‘อลัน’
พี่ชายคนรักเก่า แถมยังเป็นถึงประธานบริษัทชักชวนด้วยตัวเอง แล้วเธอจะเล่นตัวไปเพื่อ...?

แต่ยิ่งทำงาน ก็ยิ่งเหมือนเธอจะโดนรวบหัวรวบหางให้ใกล้ชิดกับเขายังไงชอบกล
แม้จะรู้สึกตงิดๆ แต่ก็คิดในแง่ดีว่าประธานบริษัทที่รูปหล่อ พ่อรวยอย่างเขาคงไม่หิวจัด
จนตาบอด สมองกลับ คิดจะกินกลางตลอดตัวเธอหรอก (มั้ง)