02/2555

‘ขอให้ชีวิตใหม่ของฉันมีแต่สิ่งดีๆ ขอให้ฉันพบแต่คนดีๆ และขอให้หัวใจฉันเข้มแข็งพอที่จะเผชิญหน้ากับอดีตที่อาจจะหวนกลับมาในทุกรูป แบบ’

นั่นคือคำที่ฉันอธิษฐานเมื่อไปถึงศาลเจ้าศักดิ์สิทธิ์ อุบัติเหตุร้ายแรงที่เกิดขึ้นทำให้ความทรงจำที่เคยมีหายไปอย่างไร้ร่องรอย น่าเศร้าใช่มั้ยล่ะ และยิ่งฉันพยายามเค้น พยายามคิดถึงเรื่องราวแต่หนหลังก็มีแต่จะปวดหัวเท่านั้น ดังนั้นยอมรับสิ่งที่กำลังเผชิญอยู่และใช้ชีวิตหลังจากนี้ให้ดีน่าจะเป็น ทางออกที่ดีที่สุด แม้ว่าฉันจะไม่รู้สึกคุ้นเคยหรือผูกพันกับบ้าน รวมทั้งคุณพ่อคุณแม่เลยสักนิด!

แต่แล้ว ‘คุณเรียว’ ก็ก้าวเข้ามาในชีวิตฉันและคอยบงการไม่ให้ทำอย่างนั้นอย่างนี้ซะจนฉันชัก สงสัยว่าเขามีสิทธิ์อะไร แต่ก็นั่นแหละ ในเมื่อเขาเป็นเจ้านาย ฉันก็ต้องเชื่อฟังใช่มั้ยล่ะ เฮ้อ~เอาเถอะน่ะ ฉันแอบเชื่ออยู่ลึกๆ ว่าเราจะสามารถสร้างความทรงจำดีๆ ครั้งใหม่ขึ้นมาด้วยกัน และหวังว่าคำอธิษฐานของฉันจะเป็นจริง…แม้เพียงเสี้ยวหนึ่งก็ยังดี